23/ Maj 2017
Imieniny:
baner projektu
 
Arcimowicz Wiktor
1820 - 1893
Arcimowicz Wiktor (1820 – 1893) Urodzony w Białymstoku syn zubożałego polskiego szlachcica zrobił błyskotliwą urzędniczą karierę w rosyjskim aparacie państwowym – był rewizorem, gubernatorem i członkiem Senatu. Już ojciec Wiktora, Antoni był utalentowanym administratorem i taką też przyszłość wybrał dla syna. Wysłał go do Imperatorskiej Szkoły Prawoznawstwa – elitarnej uczelni przygotowującej przyszłych urzędników państwowych. Po jej ukończeniu Arcymowicz trafił do Senatu, gdzie m.in. uczestniczył w tzw. rewizjach, czyli wyjazdowych kontrolach stanu praworządności na prowincji. W ciągu 11 lat pracy dosłużył się rangi nadsekretarza. W wieku 34 lat Arcimowicz został mianowany gubernatorem w Tobolsku, a w 1858 został przeniesiony do Kaługi, gdzie zarządzał tamtejszą gubernią aż do roku 1863. Z każdej z tych posad odchodził w atmosferze skandalu. Był uważany za dziwaka - bezkompromisowy zwolennik praworządności, zajadły wróg łapownictwa i nadużyć nie miał szans na zrozumienie ze strony czynowników ze skorumpowanej rosyjskiej „głubinki”. W 1863 otrzymał jeszcze trudniejszą misję – z razji pochodzenia i nieposzlakowanej opinii został członkiem i wiceprzewodniczącym Rady Stanu Królestwa Polskiego, gdzie dopiero co krwawo stłumiono powstanie styczniowe. „Surowy wyznawca prawa, Rosjanin z wychowania, działalności i sympatii, Polak z pochodzenia, znalazł się między młotem i kowadłem” – przyznają jego rosyjscy biografowie. Sam Arcimowicz pisał później, że swe obowiązki wykonywał „ze wstrętem”. Po dwóch latach poprosił o przeniesienie. Po powrocie do Petersburga niemal trzydzieści następnych lat przepracował w Senacie, tym samym, w którym rozpoczynał swoją urzędniczą karierę. Jako przewodniczący departamentu kasacyjnego znów zasłynął ze swojej bezkompromisowości i wierności literze prawa. Zmarł w 1893 roku, „opłakiwany przez wszystkich rosyjskich liberałów”.
 
 
© 2011 Stowarzyszenie Szukamy Polski
Projekt i wykonanie: G3 Media